นัดชิงถ้วยอ่าวอารบีครั้งนี้ดูแล้วน่าจะมีประตูไม่เกินลูกเดียว และผมคิดว่าทีมเจ้าบ้านคือฝ่ายที่ต้องหาประตูนั้นให้ได้ ซาอุดีอาระเบียสร้างผลงานในทัวร์นาเมนต์นี้ด้วยเกมรับ แต่เกมรุกมักสร้างโอกาสยิงได้โดยเปลี่ยนเป็นประตูไม่ได้เมื่อเจอคู่แข่งที่จัดระเบียบเกมมาดี ส่วนสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีรูปแบบเข้าทำที่ชัดเจนและทำซ้ำได้ อีกทั้งแทบไม่เปิดช่องให้คู่แข่งเล่นงาน
ซาอุดีอาระเบียไม่เสียประตูเลยตลอดเส้นทางจนถึงรอบนี้ ซึ่งเป็นจุดแข็งสำคัญ แต่เกมรุกเป็นอีกเรื่อง ในรอบรองชนะเลิศที่พบกาตาร์ พวกเขายิงมากกว่าคู่แข่งอยู่พักใหญ่ แต่สุดท้ายก็เสมอ 0-0 ครบ 120 นาทีก่อนชนะดวลจุดโทษ ส่วนเกมฟุตบอลโลกที่ผมดูมา เกมรุกของพวกเขาทำได้เฉลี่ยราว 0.4 xG ต่อนัดเมื่อเจอสเปน อุรุกวัย และเคปเวิร์ด ขณะที่ 6 ประตูในรอบแบ่งกลุ่มมาจากการเจอทีมที่อ่อนกว่า
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ยิงได้ 8 ประตูในรอบแบ่งกลุ่ม แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือวิธีทำประตู ลูกโหม่งของกามาราจากบอลเปิดด้านข้างเป็นประตูชัยในรอบรองชนะเลิศที่พบโอมาน และคาดว่าเขาจะยืนหน้าเป้าเพียงคนเดียวในแผน 4-2-3-1 อีกทั้งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เสียประตูเพียงครั้งเดียวจาก 4 นัด และพักกองหลังกับกองกลางหลายคนในเกมรอบแบ่งกลุ่มที่พบกาตาร์ ทำให้แนวรับพร้อมลงสนามแบบสดเต็มที่ พวกเขายังพลาดจุดโทษในเกมกับโอมานด้วย แสดงว่าเกมรุกยังมีทีเด็ดมากกว่าที่สกอร์ 1-0 บอกไว้
ตั้งแต่เปิดราคา ตลาดขยับไปทางเกมที่อึดอัดขึ้น โดยราคาเสมอสั้นลง ส่วนซาอุดีอาระเบียราคาสูงขึ้น ซึ่งตรงกับมุมมองของผม นัดชิงนี้เสียงเชียร์เจ้าบ้านและแนวรับที่ลงตัวมีความสำคัญ แต่เจ้าบ้านก็ยังต้องพึ่งลูกตั้งเตะหรือความผิดพลาดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เพื่อขึ้นนำ บิลนี้คิดผลใน 90 นาที ดังนั้นการดวลจุดโทษที่ตัดสินแชมป์จะไม่มีผลต่อผลเดิมพัน
ตอนที่ผมเขียน รายชื่อผู้เล่นยังไม่ยืนยัน โดยคาดว่าสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์จะส่งกามาราลงเล่นหน้าเป้า พร้อมแนวรับสี่คนชุดเดิม ส่วนซาอุดีอาระเบียคาดว่าจะมีโอไวส์เฝ้าเสาและอัล-บูไรคานยืนเป็นกองหน้าตัวหลัก
