ก่อนเกม เบลกราโน พบ ริเวอร์ และ มอนเตร์เรย์ พบ ปาชูกา ผมวิเคราะห์ไว้ว่าทีมไหนจะต้องเป็นฝ่ายควบคุมบอล แต่ทั้งสองเกมสกอร์ตัดสินคำถามนี้ได้ภายในไม่กี่นาที ริเวอร์ทำประตูช่วงทดเวลาครึ่งแรก และทำอีกลูกหลังพักครึ่งได้สี่นาที ส่วนมอนเตร์เรย์นำ 2-0 ตั้งแต่นาทีที่ 16 จากนั้นทีมที่นำก็เลือกได้เลยว่าอยากครองบอลแค่ไหน ส่วนทีมที่ตามอยู่ต้องบุกออกมา ตรงนี้คือสิ่งที่บทพรีวิวของผมให้น้ำหนักน้อยไป
ริเวอร์เป็นตัวอย่างที่ชัดกว่า สองเกมลีกก่อนหน้านี้ ริเวอร์ครองบอลได้ 73% ทั้งสองนัด ยิง 22 ครั้งในเกมเสมอ 1-1 ที่บ้านของซาร์มีเอนโต และยิง 28 ครั้งในเกมชนะ เอสตูเดียนเตส เด ริโอ กวาร์โต 1-0 แต่ที่กอร์โดบา ริเวอร์ครองบอล 57% ยิง 14 ครั้ง ได้ xG 1.14 ส่วนเบลกราโนได้ 1.04 และริเวอร์ชนะ 3-0 ผมเคยบอกไว้ว่าการที่ริเวอร์ต้องการชัยชนะจะทำให้เบลกราโนได้เกมแบบที่ถนัด และตลอด 45 นาทีแรกก็เป็นอย่างนั้นอยู่พอสมควร จากนั้นกัลบันทำประตู โกร์เรอาทำลูกที่สอง และช่วงที่เบลกราโนทำ xG ได้ดีกว่า (0.68 หลังพักครึ่ง เทียบกับ 0.36 ก่อนพักครึ่ง) ก็เกิดขึ้นตอนที่ต้องไล่ตามอยู่ ซึ่งเป็นบทบาทที่ผมเคยบอกว่าเหมาะกับพวกเขาน้อยที่สุด
เกมของมอนเตร์เรย์ยิ่งชัดกว่านั้น ครึ่งแรกได้ xG 1.59 ครึ่งหลังเหลือแค่ 0.16 หลังจากรอสซีและโกโรนาทำประตูห่างกันสามนาที ทีมก็ไม่ต้องการอะไรเพิ่มอีก ส่วน xG ครึ่งหลัง 0.69 ของปาชูกาได้ประตูเดียวจากรอนดอน การครองบอลแบ่งกัน 52-48 ไม่ใช่เกมเหย้าที่ครองบอลทิ้งห่างอย่างที่ผมยกมาพูดไว้ก่อนเกมเลย
สิ่งที่ผมได้จากเรื่องนี้คือ สกอร์ในนาทีที่ 20 ล้มคำตอบเรื่องใครจะเป็นฝ่ายคุมบอลได้มากกว่ารูปแบบตลอดทั้งฤดูกาลเสียอีก มีใครมีวิธีที่สมเหตุสมผลในการนับปัจจัยนี้เข้าไปก่อนเขี่ยบอลบ้างไหม หรือนี่คือส่วนที่เราต้องยอมรับว่าเดายังไงก็ไม่ได้
