ทั้งสองทีมสู้กันได้สูสีมากในสองเกมแรก และผมมองว่าเกมนี้ผลแพ้ชนะก็น่าจะถูกตัดสินในช่วงอินนิ่งของกลุ่มพิทเชอร์บูลเพนอีกเช่นเคย แซนดีเอโกส่งผู้เล่นขึ้นเบสได้เรื่อยๆ แต่เป็นมิลวอกีที่ทำเพลย์สำคัญช่วงท้ายเกมได้เฉียบขาดกว่าจนเฉือนชนะไปได้ทั้งสองนัดด้วยผลต่างแค่แต้มเดียว ทางฝั่งแพต เมอร์ฟี มีตัวเลือกรีลีฟเวอร์ระยะยาวที่สดใหม่อยู่ข้างหลังดัสติน เมย์ ทำให้แผนการขว้างของเขาไม่ได้พึ่งพาแค่พิทเชอร์ตัวจริงเท่านั้น
ในฤดูกาลนี้ เมย์ทำผลงานข่มแซนดีเอโกได้ดีมาก โดยเสีย ERA เพียง 1.23 จากการออกสตาร์ต 3 นัด ขณะที่เมอร์ฟีสามารถส่งโรเบิร์ต แกสเซอร์, เชน โดรฮาน หรือไคล์ แฮร์ริสัน ลงมาช่วยกินอินนิ่งยาวๆ ได้ แถมกลุ่มพิทเชอร์บูลเพนของมิลวอกียังช่วยกันขว้างไม่เสียแต้มเลยรวม 9 อินนิ่งในซีรีส์นี้ ความลึกของขุมกำลังตรงนี้ถือเป็นจุดชี้ขาดสำคัญสำหรับเกมที่ต้องเบียดกันจนถึงช่วงท้าย
ด้านนิค พิเว็ตตา ขว้างได้แข็งแกร่งตั้งแต่หายเจ็บข้อศอกกลับมา โดยทำ ERA อยู่ที่ 1.64 จาก 5 นัดที่เป็นตัวจริง แม้ว่าในรอบไวลด์การ์ดเขาจะอยู่บนเนินได้แค่ 3 1/3 อินนิ่งและมีตัววิ่งขึ้นเบสกดดันตลอดก็ตาม แซนดีเอโกทิ้งโอกาสทองไปเยอะมาก ปล่อยตัววิ่งค้างเบสไปถึง 20 คนในสองเกมแรก แถมยังมีสถิติเพียง 3 จาก 18 ครั้งในจังหวะที่มีตัววิ่งอยู่ในตำแหน่งลุ้นทำแต้ม (RISP) ซึ่งมิลวอกีแสดงให้เห็นแล้วว่าพวกเขาสามารถฉวยโอกาสจากช่องว่างเพียงนิดเดียวเปลี่ยนเป็นแต้มในช่วงท้ายเกมได้เสมอ
