ไมแอมี ฮีต ออกสตาร์ตด้วยสถิติ 0-3 และความพ่ายแพ้ทุกนัดมาในรูปแบบเดียวกันเป๊ะ นั่นคือโดนคู่แข่งกระหน่ำยิงสามแต้ม แพ้การเก็บรีบาวด์ใต้แป้น แถมจังหวะยิงของตัวเองก็ฟอร์มฝืดไปดื้อ ๆ ส่วน ดัลลัส แมฟเวอริกส์ แม้รายชื่อผู้เล่นบาดเจ็บจะดูยาวเป็นหางว่าว แต่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มที่แทบไม่ได้ลงเล่นในฤดูกาลนี้อยู่แล้ว และสองตัวสร้างสรรค์เกมคนสำคัญก็คัมแบ็กกลับมาได้แล้ว จุดที่ได้เปรียบชัดเจนที่สุดของทั้งสองฝั่งคือยานนิสใต้แป้น คำถามคือความได้เปรียบเพียงจุดเดียวนี้ จะเพียงพอให้ทิ้งห่างทีมที่เน้นเล่นเกมเร็วอย่างดัลลัสได้จริงหรือไม่
สองเกมก่อนหน้านี้ ยานนิสกดไป 35 แต้มในเกมกับมินนิโซตา และ 36 แต้มในเกมกับดีทรอยต์ เมื่อดัลลัสไม่มีไลฟ์ลีย์หรืออัลดามะ พวกเขาจึงเหลือเพียงแกฟฟอร์ดกับวอชิงตันคอยรับมือเท่านั้น ดังนั้นเตรียมเห็นเขาบุกเข้าหาห่วงและเรียกฟาวล์ไปยิงลูกโทษได้เลย ทว่าจุดที่ต้องระวังคือเรื่องฟาวล์สะสม เพราะเขาเพิ่งฟาวล์เอาต์หลังลงเล่นไปเพียง 25 นาทีในเกมเยือนชาร์ล็อตต์ แถมจังหวะไดรฟ์ลุยเข้าหาห่วงของแฟลกก์ก็เป็นเพลย์ที่เรียกฟาวล์ได้ดีเป็นพิเศษ
หันมาดูอีกด้าน ชุดตัวจริง 5 คนของไมแอมีอย่างมิตเชลล์, ธอมป์สัน, วิกกินส์, ยานนิส และอะเดบาโย โดนคู่แข่งทำแต้มใส่มากกว่าถึง 30 แต้มตลอด 31 นาทีที่ลงเล่นร่วมกัน สถิติยิงสามแต้มของไมแอมีทำได้เพียง 8 จาก 33, 15 จาก 51 และ 13 จาก 35 ครั้ง จังหวะคัมแบ็กไล่ทำแต้มของพวกเขาล้วนมาจากทีมชุดสอง ไม่ใช่กลุ่มตัวจริง
ดัลลัสเพิ่งเปิดบ้านพ่ายซานอันโตนิโอไป 16 แต้ม ซึ่งเกมนั้นเป็นจุดที่ตลาดหยิบยกมาอ้างอิงอยู่ตลอด แต่แมตช์ดังกล่าวพวกเขาไม่มีทั้งไครี เออร์วิง และคูเปอร์ แฟลกก์ ตอนนี้เออร์วิงหลุดจากรายงานผู้เล่นบาดเจ็บแล้ว ส่วนแฟลกก์ก็ถูกปรับสถานะเป็นน่าจะลงสนามได้ ขณะที่ไลฟ์ลีย์, อัลดามะ และบิเบโรวิชยังไม่มีชื่อลงเล่นในบ็อกซ์สกอร์ตลอดทั้งฤดูกาลอยู่แล้ว การขาดหายไปของพวกเขาจึงถูกคำนวณรวมอยู่ในตัวเลขของดัลลัสเรียบร้อย ความสูญเสียใหม่เพียงอย่างเดียวคืออาการป่วยของนาจี มาร์แชลล์ ซึ่งทำให้พวกเขาขาดตัวถือบอลมือสองไป
ดัลลัสสร้างโอกาสจากเกมเปลี่ยนจังหวะได้ดี พวกเขาทำแต้มจากฟาสต์เบรกเหนือซานอันโตนิโอ 28-15 และทำรัน 22-6 แต้มจากการตัดบอลในเกมเยือนอินเดียนา ส่วนเกมรีบาวด์ใต้แป้นถือว่าสูสีพอฟัดพอเหวี่ยง เพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เสียเปรียบวงในให้กับทีมที่มีไซส์ใหญ่กว่ามาด้วยกันทั้งคู่
รูปเกมน่าจะออกมารูปที่ดัลลัสเปิดฉากทำแต้มชุดใหญ่กดดันใส่กลุ่มตัวจริงของไมแอมีตั้งแต่ช่วงแรก ก่อนที่ตัวสำรองของไมแอมีจะช่วยเร่งเครื่องไล่บี้กลับมาในครึ่งหลัง ทรงนี้ทำให้ระยะห่างของแต้มไม่น่าจะขาดลอย นั่นคือเหตุผลที่ผมขออยู่ฝั่งดัลลัส ถือแต้มรองดีกว่า
