เวียดนามลงเล่นเกมนัดชิงอันดับสามนี้ด้วยความได้เปรียบทั้งเรื่องสภาพจิตใจและแท็กติกที่เหนือกว่ามาเลเซียอย่างชัดเจน หากดูจากการเจอกันในช่วงหลัง ระบบการเล่นของคิม ซัง-ซิก สามารถปิดตายเกมรุกของมาเลเซียได้อย่างสิ้นเชิง ทำให้การเล่นในสนามกลางกลายเป็นข้อเสียเปรียบสำคัญของทีมที่มีชื่อเป็นเจ้าบ้าน จุดตัดสำคัญยังคงอยู่ที่การที่มาเลเซียไม่สามารถเจาะแนวรับของเวียดนาม ซึ่งเป็นทีมที่จับทางและแก้เกมในคู่นี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
แม้มาเลเซียจะมีสถิติพังประตูที่ดูยอดเยี่ยมยามลงเล่นในฐานะเจ้าบ้าน แต่เมื่อเจาะลึกดูเนื้อแท้แล้ว ประตูส่วนใหญ่เกิดขึ้นในการเจอกับทีมที่ศักยภาพเป็นรองกว่ามาก พอต้องมาดวลกับเวียดนาม อาวุธในเกมรุกของพวกเขากลับทื่อสนิทอย่างเห็นได้ชัด การันตีได้จากการที่พวกเขายิงเวียดนามไม่ได้เลยแม้แต่ลูกเดียวตลอดการพบกัน 5 นัดหลังสุด
โครงสร้างทีมของเวียดนามยังคงเหนียวแน่นมั่นคง แถมทีเด็ดในการเล่นงานมาเลเซียด้วยเกมสวนกลับก็แสดงให้เห็นชัดเจนมาแล้วในชัยชนะ 2-0 ทั้งสองนัดเมื่อเดือนสิงหาคม และเมื่อต้องมาเตะในสนามกลางอย่างเกโลรา บังการ์โน เงื่อนไขทุกอย่างจึงเอียงเข้าทางฝั่งที่ไม่ต้องพึ่งพาแรงเชียร์ในบ้าน แต่มีสูตรการเล่นและแท็กติกที่พิสูจน์แล้วว่าใช้การได้ผลซ้ำๆ มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด
