วอชิงตันเอาชนะดีทรอยต์ในช่วงต่อเวลาพิเศษ แม้เสียบอลถึง 27 ครั้ง ส่วนคู่แข่งปรีซีซั่นสองนัดล่าสุดของบรู๊กลินเสียบอล 22 และ 25 ครั้ง ตัวเลขนี้ทำให้จังหวะแรกหลังวอชิงตันเก็บรีบาวด์หรือแย่งบอลได้ในเกมวอชิงตัน วิซาร์ดส์ พบ บรู๊กลิน เน็ตส์ น่าจับตา: วอชิงตันจะเริ่มเกมบุกได้อย่างราบรื่นไหม หรือบรู๊กลินจะเปลี่ยนการครองบอลเหล่านั้นเป็นโอกาสของตัวเอง? วอชิงตันยังมีจุดเด่นเรื่องการเรียกฟาวล์จนได้ไปยิงลูกโทษ ซึ่งเป็นอีกมุมหนึ่งที่ต้องคำนึงถึง ดังนั้นดูแค่จำนวนครั้งที่เสียบอลคงยังสรุปภาพทั้งหมดไม่ได้
สถิติเกมอย่างไม่เป็นทางการระบุว่า วอชิงตันได้ยิงลูกโทษ 51 ครั้งในเกมกับดีทรอยต์ เทียบกับ 25 ครั้งของดีทรอยต์ แม้จะเสียบอลมากกว่า 27–20 ครั้งก็ตาม ส่วนบรู๊กลินทำได้ 14 สตีลในเกมกับฟิลาเดลเฟีย และ 12 สตีลในเกมกับชาร์ลอตต์ โดยคู่แข่งเสียบอล 22 และ 25 ครั้งตามลำดับ เกมเหล่านี้เป็นปรีซีซั่นที่การจัดตัวผู้เล่นเปลี่ยนแปลงได้ เราจึงจับตาว่าทั้งสองช่องทางที่ช่วยเพิ่มโอกาสครองบอลจะส่งผลต่อกันอย่างไร แทนที่จะคิดว่ารูปแบบใดรูปแบบหนึ่งจะเกิดซ้ำแน่นอน
