ทั้งสองคู่เป็นการเจอกันระหว่างทีมที่ครองพื้นที่ได้ต่อเนื่องกับฝ่ายตรงข้ามที่สามารถพาบอลเข้าสู่เกมรุกจังหวะสองได้ การกดดันตั้งแต่จังหวะแรกและการตอบสนองหลังจากเสียประตูจะเป็นตัวกำหนดผลต่างของสกอร์สุดท้าย การปรับเปลี่ยนบทบาทในการจบสกอร์ตรงกลางและการแย่งบอลกลับมายิ่งทำให้การตอบสนองเหล่านั้นมีน้ำหนักมากขึ้น
อินเตอร์ มิลาน สามารถดันวิงแบ็กขึ้นสูงและคอยเก็บบอลจากการเคลียร์ได้อย่างต่อเนื่อง ดังที่เห็นจากโอกาสยิงจำนวนมากในเกมกับฟิออเรนตินา ส่วนเวเนเซียภายใต้การคุมทีมของนิโคลา ก็มีทางออกบอลผ่านอดัมส์หรือเยโบอาห์ พร้อมการสนับสนุนตามมาจากเปเรซ, ดากัสโซ และมัซซอคคี แม้กระทั่งหลังจากตกเป็นฝ่ายตามหลังที่เจนัว ผู้เล่นตัวหลักที่ขาดหายไปของอินเตอร์ มิลาน ก็มีผลมาตั้งแต่เกมพบฟิออเรนตินาแล้ว ส่วนความเปลี่ยนแปลงล่าสุดตามรายงานคือการใช้บอนนีและเอสโปซิโตลงเล่นก่อนตูราม ซึ่งได้ยิงถึง 7 ครั้งในเกมที่แล้ว ด้านผู้เล่นที่ไม่มีชื่อของเวเนเซียก็พลาดลงเล่นในเกมกับเจนัวเช่นกัน ดังนั้นแนวทางการลำเลียงบอลช่วงหลังของพวกเขายังใช้อ้างอิงได้ นั่นเป็นเหตุผลที่ผมเลือกอยู่ฝั่งเวเนเซียว่าจะสู้ได้สูสี ไม่แพ้ขาด
การเพรสซิ่งของแมนเชสเตอร์ซิตีสามารถเปลี่ยนการผ่านบอลแรกของไบรตันให้กลายเป็นโอกาสจบสกอร์อย่างรวดเร็วของโฟเดนหรือโดกูได้ แต่ไบรตันเองก็มีทางแก้เพรสผ่านโกรสและตัววิ่งฝั่งตรงข้าม แถมยังมีสถิติการคัมแบ็กในบอลถ้วยที่สร้างขึ้นจากการเปิดบอลจากด้านข้างและตรงกลางในช่วงท้ายเกม แมนเชสเตอร์ซิตียืนยันแล้วว่าฮาแลนด์, อันเดอร์สัน, ดิอัส, กวาร์ดิโอล และดอนนารุมมา ซึ่งเป็นตัวจริงทั้งหมดในเกมกับวิลลา ได้พัก โดยมีรูลลีลงเป็นตัวจริง ส่วนมินเตและวีฟเฟอร์ของไบรตันมีลุ้นลงสนามหลังจากพลาดเกมกับลิเวอร์พูล แม้ว่าจำนวนนาทีลงเล่นของพวกเขาจะยังไม่แน่นอนก็ตาม การเปลี่ยนแปลงในจังหวะแย่งบอลกลับมาและจังหวะสุดท้ายของซิตีต้องมาเจอกับไบรตันที่มีเส้นทางการรับบอลมากกว่าหนึ่งทาง นั่นเป็นเหตุผลที่ผมเลือกอยู่ฝั่งไบรตันว่าจะจบแบบสูสีใกล้เคียงกัน
