อูนัม ปูมาส เสมอกับ กรุซอาซุล 3–3 แต่ใบแดงไม่ได้ทำให้เกมนี้กลายเป็นการคัมแบ็กแบบบุกอยู่ฝั่งเดียว ปูมาสนำไปก่อน 2–0 แม้จะเสีย ซาอูล อูเอร์ตา บาเลรา เซซาร์ ไปก่อนพักครึ่ง แต่หลังจากนั้นก็ยังยิงเพิ่มได้อีก ถึงแม้แรงกดดันของกรุซอาซุลจะทำให้พวกเขาตามตีเสมอได้ในที่สุด ทว่าลำดับเหตุการณ์เหล่านี้สำคัญกว่าแค่ผลสกอร์สุดท้าย ใครที่ได้ดูเกมนี้ พอจะบอกได้ไหมว่าทำไมปูมาสถึงยังหาทางขึ้นเกมสวนกลับได้เรื่อย ๆ ทั้งที่เหลือแค่สิบคน?
สถิติเบื้องหลังการแข่งขันระบุว่า กรุซอาซุลมีโอกาสยิงถึง 30 ครั้ง เทียบกับปูมาสที่มีแค่ 9 ครั้ง และยังเป็นการยิงในกรอบเขตโทษถึง 18 หน อกัสติน ปาลาเบซีโน ยิงตีไข่แตกก่อนหมดครึ่งแรก จากนั้น อันเดรส มอนตาโญ กับ คริสเตียน เอเบเร มาทำประตูได้ในช่วงหลัง ประตูที่สามของปูมาสมาจาก โรเบิร์ต โมราเลส หลังการโดนไล่ออก ซึ่งนี่คือเหตุผลที่ผมไม่อยากตัดสินว่าผลเสมอในเกมนี้เกิดจากความได้เปรียบเรื่องตัวผู้เล่นเพียงอย่างเดียว
