ผมมองว่าการตอบโต้ของอิลลาวาร์ราในเกมกับแอดิเลดมีความหมายมากกว่าสกอร์อย่างเดียว ฮอว์กส์ขยับบอลได้ดี แย่งโอกาสเพิ่มได้ และทำให้ไบรซ์ คอตตอน ต้องยากลำบากกว่าจะได้ยิง ส่วนเซาท์อีสต์ เมลเบิร์น ฟีนิกซ์ สร้างโอกาสได้ แต่ยิงสามแต้มจำนวนมากแล้วก็ยังไม่เข้า ความต่างนี้แหละที่ผมคิดว่าเป็นจุดตัดสินเกมนี้
อิลลาวาร์รามี 33 แอสซิสต์ในเกมชนะ 114-92 เก็บรีบาวด์รุกได้ 16 ครั้ง และคุมคอตตอนให้ยิงได้แค่ 4 ครั้ง แซม โฟรลิง ทำ 19 แต้ม 13 รีบาวด์ ช่วยให้ฮอว์กส์มีพลังใต้แป้นเพิ่มขึ้น นอกเหนือจากการเคลื่อนไหวของการ์ดที่ดีขึ้น
ฟีนิกซ์เก็บรีบาวด์รุกได้ 17 ครั้งในเกมพบเพิร์ธ แต่ก็ยังแพ้ 88-92 เพราะยิงสามแต้มเข้าแค่ 12 จาก 45 ครั้ง จอช คิง บอกว่าทีมได้จังหวะยิงที่ดี และจะเชื่อใจมือยิงเหล่านี้ต่อไป การป้องกันที่แน่นขึ้นและการสู้กันใต้แป้นทำให้อิลลาวาร์รามีทางทำให้ลูกที่พลาดเหล่านั้นกลายเป็นผลได้
