สองเกมในบีลีกที่ตารางคะแนนอาจบอกอะไรได้น้อยกว่าสนามที่ลงเล่น สถิติไร้พ่ายของนาโกย่า ไดมอนด์ ดอลฟินส์ สร้างขึ้นจากการบีบให้คู่แข่งเสียเทิร์นโอเวอร์และกระจายคนทำแต้ม ขณะที่อาวุธรับมือที่ดีที่สุดของกุมมะอย่างการเก็บบอลไว้กับตัว ก็เคยโดนเจาะมาแล้วในจุดนี้ ส่วนที่นางาซากิ เซนไดย์มาเยือนด้วยฟอร์มอันร้อนแรงที่ส่วนใหญ่สร้างมาจากเกมเหย้า โดยต้องเจอกับเจ้าบ้านที่เล่นในรังตัวเองได้ดีกว่าสถิติโดยรวมเยอะมาก ทั้งสองเกมตัดสินกันที่จำนวนการครองบอลและตัวเลขเหล่านั้นเกิดขึ้นที่ไหน
นาโกย่าบีบให้คู่แข่งเสียเทิร์นโอเวอร์ได้ทุกนัด แม้แต่โตเกียวที่เป็นทีมดูแลบอลได้ดีที่สุดเวลาเจอพวกเขายังเสียบอลไปถึง 10 ครั้ง และยังแพ้ไป 11 แต้มหลังโดนรัน 33-17 ในควอเตอร์ที่สี่ นาโกย่ามีตัวจบสกอร์ของจริงถึง 5 หรือ 6 คน จึงฉีกหนีได้เรื่อย ๆ หลังพักครึ่ง และยังป้องกันไม่ให้คู่แข่งได้ไปที่เส้น ยอมให้ยิงฟรีทรูแค่ราว 15 ครั้งเท่านั้น ส่วนกุมมะชนะได้ด้วยการครองบอลเหนียวแน่นและเรียกฟาวล์ไปยิงลูกโทษ โดยเล่นในบ้านได้ยิงเฉลี่ยราว 26 ครั้งผ่านทางแบล็กเชียร์และจอห์นสัน ทว่าเส้นทางนั้นต้องมาชนกับเกมรับที่แทบไม่เสียฟาวล์เลย
ผลงานการเจอกับคู่แข่งร่วมก็ชี้ไปในทางเดียวกัน ในเกมเยือนเบร็กซ์ นาโกย่าชนะขาด 29 แต้ม ส่วนกุมมะแพ้ไป 3 แต้ม นาโกย่าบุกชนะอิบารากิ 12 แต้ม ขณะที่กุมมะเปิดบ้านชนะอิบารากิแค่ 1 กับ 9 แต้มเท่านั้น ช่วงที่กุมมะชนะ 4 เกมติดส่วนใหญ่เจอกับโอซาก้าและชิบะ และเกมเหย้านัดเดียวที่เจอทีมหัวตารางคือการแพ้อัลวาร์กไป 14 แต้ม นาโกย่าส่งผู้เล่นแกนหลักลงครบเมื่อสองวันก่อน ส่วนกุมมะต้องเล่นโดยไม่มีสึจิ ผมมองว่าครึ่งแรกน่าจะสูสีโดยมีเสียงเชียร์แฟน ๆ กุมมะคอยหนุนหลัง จากนั้นความลึกของขุมกำลังและแรงกดดันของนาโกย่าจะทำให้แต้มขาดในควอเตอร์สามและสี่ นั่นคือเหตุผลที่ผมเลือกอยู่ฝั่งนาโกย่าในเกมเยือน
ที่นางาซากิ ผลงานชนะ 9 จาก 10 เกมของเซนไดย์ดูแข็งแกร่งก็จริง แต่ในจำนวนนั้นเป็นเกมเหย้าถึง 7 นัด ส่วนเกมนอกบ้านฤดูกาลนี้ ผลต่างแต้มของพวกเขาอยู่ที่บวกหนึ่ง, บวกสิบเอ็ด, บวกสอง, ลบสาม และลบสิบเอ็ด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเกมที่สูสี ด้านสถิติชนะ 6 แพ้ 9 ของนางาซากิต้องแบกภาระหนักจากเกมเยือนและศึก EASL แต่ถ้าเป็นเกมลีกในบ้าน พวกเขาชนะ 3 แพ้ 1 โดยเก็บชัยชนะห่าง 11 ถึง 17 แต้ม และทั้งหมดนี้เกิดขึ้นโดยไม่มีมิตเชลล์ ผู้เล่นอิมพอร์ตที่หายไปจากใบรายชื่อทุกนัดหลังสุด
เซนไดย์ชนะได้ด้วยปริมาณการยิงสามแต้มจากคัลเวอร์, เลย์แมน, เอล ดาร์วิช และบูธ แต่นางาซากิมักจำกัดคู่แข่งในลีกให้ยิงระยะไกลได้แค่ราว 30 เปอร์เซ็นต์ เซนไดย์บีบเทิร์นโอเวอร์ได้ราว 13 หรือ 14 ครั้งต่อเกม ซึ่งถือเป็นแรงกดดันที่สม่ำเสมอ ไม่ใช่การเพรสซิ่งดุดัน เมื่อเจอกับนางาซากิที่เสียบอลเฉลี่ยราว 12 ครั้ง นี่จึงทำให้เซนไดย์ได้เปรียบเพียงการครองบอลหนึ่งหรือสองครั้ง ไม่ถึงกับขาดลอย นอกจากนี้ เซนไดย์ยังต้องเริ่มทริปเยือนสายตะวันตกอันยาวนานที่นี่หลังเดินทางลงมาจากโทโฮคุ ผมคาดว่านางาซากิจะเปิดเกมสู้ได้ดีในบ้านเหมือนตอนไปเยือนฮิโรชิม่า และเกมน่าจะไปตัดสินกันช่วงท้ายในระยะครองบอลไม่กี่ครั้ง นั่นคือเหตุผลที่ผมถือหางนางาซากิในบ้านว่าจะเกาะติดเซนไดย์ไปจนจบ
