เกมนี้จุดตัดสินอยู่ที่ความแตกต่างระหว่างการแย่งบอลมาได้กับการเปลี่ยนโอกาสนั้นให้เป็นจังหวะยิงที่มีประสิทธิภาพ แทกู โคแก๊ส เพกาซัส มีความสูงใหญ่พอที่จะเล่นงานวงใน ขณะที่ วอนจู DB ยังคงต่อบอลทำเกมกันได้ดีแม้จะมีขุมกำลังจำกัด ควอเตอร์กลาง ๆ น่าจะเป็นการปะทะกันใต้แป้น ก่อนที่จะตามด้วยการวัดความนิ่งในการเก็บบอลภายใต้ความกดดันช่วงท้ายเกม
อัลวาโนช่วยเปิดช่องให้ DB ลำเลียงบอลตั้งแต่การเลี้ยงครั้งแรกส่งต่อถึงแฮมมอนด์สแถวใต้แป้น โดยมี จอง ฮโย-กึน เป็นอีกหนึ่งตัวรับบอลที่สามารถทำแต้มเองหรือถ่ายบอลต่อไปได้ ในเกมพบ KT อัลวาโนทำไป 26 แต้มกับ 11 แอสซิสต์ ส่วนเกมพบ อันยาง เขาทำได้ 28 แต้มและ 6 แอสซิสต์ ขณะที่จองช่วยบวกเพิ่ม 17 แต้มกับ 4 แอสซิสต์ สิ่งนี้ช่วยให้ DB มีการเล่นประสานงานที่ต่อเนื่องหลายจังหวะในการครองบอลแต่ละครั้ง
การจ่ายบอลของเบลลันเกลให้อลูมาและรา กอน-อา ถือเป็นการดวลตัวต่อตัวที่สำคัญของโคแก๊ส การลงเล่นพร้อมกันของพวกเขาช่วยให้โคแก๊สเอาชนะในควอเตอร์สองของเกมพบ ซัมซุง และ DB เองก็เสียแต้มวงในไปเยอะมากในเกมกับอันยาง อย่างไรก็ตาม โคแก๊สจบเกมกับซัมซุงด้วยการทำไปแค่ 68 แต้มแม้จะเก็บได้ถึง 38 รีบาวด์ แถมสองผู้เล่นต่างชาติยังรวมกันเสียไปถึง 7 เทิร์นโอเวอร์ โค้ช คัง ฮยอก ยังชี้ด้วยว่าเกมรุกส่วนบุคคลที่ไม่เป็นผลเปิดโอกาสให้คู่แข่งสวนกลับ
รายงานการขาดหายไปของเอลเลนสันและคังทำให้เกมวงในของ DB ขาดทั้งการทำคะแนน การเปิดพื้นที่ และการจ่ายบอล จองจึงต้องก้าวขึ้นมารับหน้าที่มากขึ้น และแฮมมอนด์สก็ลงเล่นไปมากกว่า 35 นาทีในเกมล่าสุด ทั้งที่โค้ชระบุว่าเขามีอาการเจ็บข้อเท้า ด้านโคแก๊สเองก็มีตัวเลือกตำแหน่งปีกน้อยลง โดยรายงานความพร้อมระบุว่าพาร์คและ คิม กุก-ชัน ไม่พร้อมลงเล่น ดังนั้นภาระการป้อนบอลและการจบสกอร์ส่วนใหญ่จึงตกอยู่กับกลุ่มการ์ดและผู้เล่นต่างชาติ
ผมมองว่าโคแก๊สจะพยายามใช้ประโยชน์จากวงในตลอดช่วงควอเตอร์กลาง และจะใช้การเพรสซิ่งด้วยการ์ดสามคนในช่วงท้าย ส่วนทางแก้ของ DB คือการให้อัลวาโนหาแฮมมอนด์สแล้วกระจายบอลต่อไปยังตัวรับบอลคนถัดไป เสริมด้วยความเฉียบคมในช่วงท้ายเกมที่พวกเขาเคยแสดงให้เห็นในเกมกับ KT รวมถึงลูกโทษของอัลวาโนในเกมกับอันยาง ผมให้น้ำหนักกับเกมรุกที่ต่อกันติดมากกว่าความสามารถของโคแก๊สในช่วงหลังในการเปลี่ยนโอกาสครองบอลพิเศษให้เป็นแต้มต่อเนื่อง นั่นเป็นเหตุผลที่ผมเลือกถือหาง วอนจู DB ให้คว้าชัยชนะในเกมนี้
