บีลีกสองคู่นี้ ตัวตัดสินไม่ได้อยู่ที่ว่าใครจะยิงแม่นกว่ากัน แต่อยู่ที่ว่าใครจะได้ไปยืนที่เส้นยิงลูกโทษและครองบอลได้ดีกว่า ทางฝั่งชิมาเนะเกมทั้งหมดฝากไว้กับการยิงสามแต้ม โดยใช้แกนหลัก 4 คนลงเล่นหนักต่อเนื่องหลายนาที ซึ่งทำให้พวกเขาเสี่ยงมากเวลาเจอกับทีมที่เน้นเรียกฟาวล์เป็นชีวิตจิตใจ ส่วนที่โอตะ นาโกย่า ไดมอนด์ ดอลฟินส์ ที่ยังไม่แพ้ใครและเน้นเกมบดบี้รวมถึงลุยเจาะวงใน จะต้องเจอกับทีมที่ถือบอลได้รัดกุมที่สุดในลีก แถมองค์ประกอบส่วนอื่นในเกมของนาโกย่ายังเอาอยู่ แม้เกมนี้คู่แข่งแทบจะไม่เสียเทิร์นโอเวอร์เลยก็ตาม
ชิมาเนะยิงสามแต้มในบ้านเฉลี่ยเกมละ 26-38 ครั้ง แต่เกมเหย้าช่วงหลังพวกเขากลับได้ยิงลูกโทษแค่ 8-17 ครั้ง และเสียฟาวล์ให้คู่แข่งยิงไปถึง 15-29 ครั้ง ขณะที่ โอคาดะ, เคย์, ฮีธ และเดนนิส ต่างลงเล่นไปถึง 32-38 นาที โดยมีอัลคูรีเป็นเพียงคนเดียวที่คอยเปลี่ยนหมุนเวียนให้วงใน ตัวของเคย์ก็ฟาวล์เอาต์ไปในเกมที่เจอกันเมื่อเดือนตุลาคม และเพิ่งโดนไป 4 ฟาวล์อีกในเกมล่าสุด ทางฝั่งโทยามะ กราวเซส มีทั้งแองโกลาและวิลลิสที่เดินหน้าเรียกฟาวล์เกมเยือนได้เรื่อย ๆ ทีมได้ยิงลูกโทษเกมละ 21-30 ครั้ง และแค่แองโกลาคนเดียวก็เรียกฟาวล์ไปถึง 20 ครั้งในนัดที่เจอกันเมื่อเดือนตุลาคม
ช่วงพักที่ได้เปรียบรวมถึงจำนวนการยิงสามแต้มล้วนเข้าทางชิมาเนะ และการยิงที่เข้าฝักคือทางรอดเดียวที่จะทำให้พวกเขาชนะได้ ทว่าผลงานเกมเหย้าของพวกเขายังไม่ขาดลอย โดยแพ้ไป 1 แต้มสองนัด และแพ้ 7 แต้ม ส่วนที่ชนะก็ชนะ 11 และ 12 แต้ม ผมมองว่าเกมนี้น่าจะสูสีและตัดสินกันที่เส้นยิงลูกโทษบวกกับเกมรีบาวด์เกมรุกของวิลลิส จึงขออยู่ฝั่งโทยามะว่าจะยื้อแต้มไว้ได้หรือพลิกชนะไปเลย
ที่โอตะ นาโกย่ายิงสองแต้มเฉลี่ยเกมละประมาณ 40 ครั้งด้วยความแม่นยำราว 58% แถมได้ยิงลูกโทษมากกว่าคู่แข่ง พวกเขาบุกไปชนะโตเกียว 11 แต้มโดยบีบให้คู่แข่งเสียเทิร์นโอเวอร์ได้เพียง 10 ครั้ง และชนะที่โทยามะ 13 แต้มจากการได้ยิงลูกโทษถึง 37 ครั้ง ทางด้านกุมมะเก็บบอลเหนียวแน่นและเน้นยิงสามแต้มมากกว่า อีกทั้งแบล็กเชียร์กับจอห์นสันยังเรียกฟาวล์ไปยิงลูกโทษในบ้านได้เรื่อย ๆ เกมนี้จึงน่าจะเบียดสูสีกว่าการชนะขาดสองหลักตามปกติของนาโกย่า อย่างไรก็ดี นัดที่แล้วนาโกย่าได้ใช้ผู้เล่นตัวหลักลงหมุนเวียนกันครบ ขณะที่กุมมะยังคงไม่มีซึจิ และนาโกย่าเองก็เป็นทีมที่เล่นควอเตอร์สี่ได้แกร่งกว่า ผมจึงเลือกเชียร์นาโกย่าบุกมาคว้าชัยชนะ
