นาโกย่า ไดมอนด์ ดอลฟินส์ ลงเล่นด้วยสถิติยังไร้พ่าย แต่แต้มห่างส่วนใหญ่ที่พวกเขาทำได้มาจากอาวุธเดียว นั่นคือการบีบให้คู่แข่งเสียเทิร์นโอเวอร์มากกว่า 18 ครั้งต่อเกม ในการเจอกับคู่แข่งที่พวกเขาเป็นทีมต่ออย่างมาก ส่วนกุมมะคือคู่แข่งทีมแรกในผลงานช่วงนี้ที่เด่นในจุดนี้แบบเป๊ะ ๆ พวกเขาครองบอลได้เหนียวแน่นไม่แพ้ใครและเป็นฝ่ายคุมเกมเทิร์นโอเวอร์ได้เอง หากตัดช่องทางนี้ออกไป เกมนี้ก็ดูเหมือนการวัดกันระหว่างการทำแต้มวงในกับปริมาณการยิงสามแต้ม แถมยังมีเสียงเชียร์จากแฟน ๆ ในบ้านและได้พักมากกว่าอีกหนึ่งวันเพิ่มเข้ามาด้วย
สูตรสำเร็จของนาโกย่าคือการบีบกดดันจากไซโตะ, อิมามูระ และความยาวของเฮนรี จากนั้นก็ทำสองแต้มอย่างมีประสิทธิภาพและเรียกฟรีโทรว์ได้เป็นกอบเป็นกำผ่านเอเธอร์ตัน, ลูเธอร์ และเฮนรี ส่วนจุดเด่นของกุมมะคือการรักษาการครองบอลและการจ่ายบอล พวกเขาเสียเทิร์นโอเวอร์ราวสิบครั้งต่อเกม มีแบล็กเชียร์ที่เล่นเป็นบิ๊กแมนตัวจ่ายบอล (22 แต้ม 10 แอสซิสต์ในเกมเยือนมิคาวะ) และส่องสามแต้มเกือบ 30 ครั้งต่อคืน โดยมีจอห์นสันช่วยทำแต้มจากม้านั่งสำรอง
การประกบคู่สำคัญคือการเพรสซิ่งบีบแย่งบอลของนาโกย่ากับตัวถือบอลของกุมมะ แม้จะเจอกับทีมแกร่งอย่างมิคาวะ, เบร็กซ์, ริวกิวสองนัด และอัลวาร์ก กุมมะก็ยังคุมเทิร์นโอเวอร์ไว้ได้ที่ราวสิบเอ็ดครั้ง หากวัดด้วยวิธีเดียวกัน ความได้เปรียบเรื่องจำนวนการครองบอลที่ช่วยสร้างสถิติให้นาโกย่าก็จะหดลงมาจนแทบจะสูสีกันตรงนี้ สิ่งที่นาโกย่ายังถือความได้เปรียบเล็กน้อยคือวงในและที่เส้นฟรีโทรว์ในการดวลกับเอดูและแบล็กเชียร์ ซึ่งมีค่านำแค่แต้มสองแต้ม ไม่ใช่ถึงขั้นทิ้งห่าง
ไลน์อัปทั้งสองฝั่งดูลงตัวแล้ว กุมมะยังคงไม่มีสึจิ แต่เขาก็เป็นมือยิงสำรองที่ลงเล่นไม่กี่นาที และโฮโซคาวะก็รับบทบาทนั้นแทนอยู่แล้ว ส่วนการหมุนเวียนผู้เล่นของนาโกย่ายังคงเป็นชุดเดิมที่พาทีมไร้พ่ายมาได้
ผมคาดว่านาโกย่าจะออกสตาร์ตเร็วเพื่อเร่งจังหวะเกม จากนั้นลูกสามแต้มของกุมมะจะช่วยพลิกโมเมนตัมในควอเตอร์สอง นาโกย่าอาจมีลูกฮึดในควอเตอร์สามหากเหล่าบิ๊กแมนของกุมมะสะสมฟาวล์ และตามด้วยควอเตอร์สี่ที่สูสีกันอย่างมากที่โอตะ
นั่นคือเหตุผลที่ผมเลือกอยู่ฝั่งกุมมะในบ้าน เพราะอาวุธเด็ดเบื้องหลังชัยชนะขาดลอยของนาโกย่าต้องมาเจอกับทีมที่สร้างมาเพื่อลดทอนจุดแข็งนี้พอดี และสิ่งที่เหลืออยู่ก็น่าจะเป็นเกมที่ตัดสินกันแค่การครองบอลเดียว
