ช่วงหลังมานี้ เกมรุกของสโมสรฟุตบอลโตเกียวผสมผสานการบีบแย่งบอลทันทีที่เสียการครอบครอง เข้ากับทางเลือกในการรับบอลที่หลากหลาย ส่วนคะชิมะแอนต์เลอส์สามารถหาช่องทางเอาตัวรอดผ่านซูซูกิแล้วปล่อยตัววิ่งทะลุแนวเพรสซิ่งนั้นขึ้นไป ทำให้การจ่ายบอลจังหวะแรกขึ้นหน้าอย่างแม่นยำกลายเป็นจุดปะทะสำคัญ อีกทั้งโตเกียวยังมีเกมรับที่คอยซ้อนเก็บตกอยู่หลังแนวเพรสแดนบน ทำให้รูปเกมคู่นี้จะมีจังหวะที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนหลายช่วง
นากางาวะคอยเข้าเก็บบอลจังหวะสอง นางากูระช่วยเชื่อมเกม และโกเมซคอยวิ่งสอดจากแถวสองตามมา ขณะที่อิชิฮาระกับนางาโนะก็ช่วยทำประตูได้จากรูปแบบการเข้าทำที่หลากหลาย โตเกียวจึงสามารถปรับเปลี่ยนจังหวะบุกระลอกถัดไปได้ทันทีหลังจากเกมรุกชุดแรกจบลง นอกจากนี้ การป้องกันพื้นที่ตรงกลางที่แข็งแกร่งยังช่วยจำกัดโอกาสของคู่แข่งได้ดี ไม่ใช่มีแค่สถิติคลีนชีตบนพาดหัวข่าวเท่านั้น
ปัญหาผู้เล่นบาดเจ็บต่อเนื่องของโตเกียวนั้นเห็นได้ชัดอยู่แล้วในแผงผู้เล่นคู่ของอิชิฮาระ–บังนากันเด และโชลซ์–อินามูระ ฝั่งฮมมะกับฮาชิโมโตะได้ลงเคาะสนิมสั้น ๆ ในฐานะตัวสำรอง ส่วนคะชิมะได้พักหรือใช้งานตัวหลักในลีกแบบเบา ๆ ในเกมที่ไทย ผมคาดว่าเกมน่าจะเปิดฉากสู้กันอย่างสูสีและโตเกียวจะเป็นฝ่ายบุกใส่ต่อเนื่อง ก่อนจะมีตัวเลือกสดใหม่ในการรับบอลลงมาเติมหลังพักครึ่ง ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ ผมจึงเลือกเชียร์สโมสรฟุตบอลโตเกียวให้คว้าชัยชนะ
